Пешгӯии даромад, хароҷот ва пули нақди боқимонда аз рӯи моҳ, аз ҷумла суръати афзоиш ва санаи ба нақша гирифташудаи оғози кор ва хароҷот.
Натиҷа сметаи муҳандисӣ ё банақшагирӣ мебошад. Пеш аз қабули қарори ниҳоӣ андозаҳои муҳим, нархҳо, маҳдудиятҳо ва талаботҳои бехатариро тафтиш кунед.